Kochani,

Chciałabym polecić Waszej uwadze fiński film, który wejdzie do kin studyjnych w Polsce 25 listopada 2011. Reżyserem filmu o niezwykle intrygującym tytule – „Seks po fińsku” jest Mika Kaurismäki.

MyScandynavia. eu objęła Patronat Medialny nad filmem w Polsce –  gwarantujemy znakomitą zabawę i doskonałe kino!

Kilka słów o filmie…
35-letni Juhasi Helin, psychoterapeuta i trener biznesu i 34-letnia Tuula Helin, decydują się zakończyć swoje wieloletnie małżeństwo w cywilizowany sposób oraz przeprowadzić w różne miejsca zaraz po sprzedaży wspólnego domu. Dopóki w nim mieszkają, starają się przestrzegać kilku podstawowych reguł. Kiedy jednak Tuula przyprowadza do domu swojego kochanka – Marco, Juhasi mści się na niej „wynajmując” od swojego przyrodniego brata – sutenera Wolffiego, prostytutkę, udającą jego dziewczynę. Puszka Pandory zostaje otwarta, a plaga miłości i nienawiści rozprzestrzenia się w zaskakująco szybkim tempie….

Akcja filmu dzieje się w domu Tuuli i Juhasiego. Spotykamy tam również ich przyjaciół – stale zgorzkniałą Marut oraz kobieciarza Pekkę, dwójką gliniarzy z problemami małżeńskimi i gangsterów.

Pod otoczką całego zamieszania znajduje się opowieść człowieka o tendencjach do prawienia frazesów na temat zmian i niemożności prawdziwego ich zainicjowania.

Liberalny i wyrozumiały podczas konsultacji ze swoimi klientami Juhani nie umie poradzić sobie z sukcesami żony. Tuula rozważa jego niemoc seksualną i zatopienie we własnym świecie, nie bojąc się o tym mówić ani jemu, ani wszystkim wokół. Kiedy zapada noc, wszystkie te układy upadają: para w zawrotnym tempie wymienia się partnerami, a gangsterzy zjawiają się po Ninę.  Kaurismäki wykorzystuje świat przestępczy jako metaforę pokazującą nie tylko jak prześladuje nas nasza przeszłość, ale także co dzieje się ludźmi, kiedy zetkną się z autonomią, do której nie przywykli. Ostatecznie Juhani i Tuula odkrywają, że wolność jest niebezpieczniejsza niż myśleli.

Scenariusz „Seksu po fińsku” oparty został na podstawie powieści Perty Karry. W rolach głównych wystąpili: Hannu-Pekka Björkman ( Klasyk, Sport ekstremalny, Za żywych i umarłych) oraz Elina Knihtilä ( Pułapki dorosłości, Leksa!), którzy w roku 2010 otrzymali nominacje za swoje kreacji do najważniejszej fińskie nagrody filmowej – Jussi.

Kilka słów o reżyserze…
Mika Kaurismäki, to jeden z tych fińskich artystów, ktorcy specjalnie przedstawiać nie trzeba. Legenda głosi, że reżyserem został zupełnie przypadkiem. Pracując jako malarz domów i nie mając sprecyzowanych planów na przyszłość, któregoś razu wszedł o księgarni i sięgnął po książkę „Historia kina” Petera von Bagha. Po jej uważnej lekturze zdecydował, że będzie robił filmy.

W latach 1977-1981 studiował reżyserię w Monachium, a jego filmem dyplomowym był „The Liar” (1980), stworzony wspólnie z bratem, Miką, który zagrał w filmie główną rolę i pomagał tworzyć scenariusz. Obraz okazał się wielką sensacją w Finlandii i według historyków kina rozpoczął nową epokę w filmie finlandzkim.
Po udanym debiucie Mika zdecydował się zostać w kraju i wraz  z bratem oraz kilkoma przyjaciółmi założył Villealfa Filmproductions, która zaczęła się specjalizować w niskobudżetowych i ambitnych produkcjach, szybko stając się trzecią pod względem wielkości firmą producencką w kraju.
Mika wyreżyserował takie filmy jak „Worthless” (1982), „Rosso” (1985), komedię akcji „Helsinki Napoli – all night long” (1987) oraz film przygodowy zaangażowany w ochronę środowiska „The Amazon” (1990).
W roku 1984 Mika zaangażował się jako producent w debiut reżyserski brata Aki „Zbrodnia i kara”. W okresie aktywnego zaangażowania w działania firmy w roku 1986 Mika ufundował głośny festiwal filmowy Midnight Sun Film Festiwal oraz rok później założył firmę dystrybutorską Senso Films.
Na początku lat dziewięćdziesiątych założyciele Villealfy rozeszli się pod względem oczekiwań i bracia Kaurismäki postanowili produkować swoje filmy własnym sumptem. W roku 1987 Mika założył Marianna Film i pierwszym niezależnie wyprodukowanym w niej dziełem był wielokrotnie nagrodzony „Zombie and the Ghost train” (1991). W roku 1994 reżyser powrócił do dżungli amazońskiej i wraz z Jimem Jarmuschem oraz Samuelem Fullerem stworzyli pełnometrażowy dokument „Tigrero – the film that was never made”. Produkcja zdobyła międzynarodowa nagrodę krytyków na festiwalu w Berlinie.
Sporo czasu spędził też w Rio de Janeiro gdzie współpracował przy międzynarodowych produkcjach. W roku 1995 powstał niskobudżetowy thriller „Conditio Red”. W roku 1998 powstała jak na razie jego największa produkcja „Los Angeles bez mapy” oparta na jego scenariuszu komedia, w której wystąpili miedzy innymi July Delpy, Vincent Gallo oraz Johnny Depp.
W roku 2000 stanął za kamerą filmu opartego na swoim scenariuszu „Highway Society”, a w roku 2002 na ekrany wszedł dokument poświęcony muzyce brazylijskiej „Moro No Brasil”. Rok później powstał film drogi rozgrywający się na trasie pomiędzy Niemcami i Rosją „Honey Baby”. W roku 2008 reżyser skończył swój kolejny film „Three Wise Men” oraz pochłonęła go produkcja The House of Branching Love”.

O reżyserze dowiesz się więcej na
http://www.mikakaurismaki.com

  • RSS
  • Facebook
  • PDF
  • email